‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎- พ่อ ‎- ได้ พ่อจะบอกเขาเดี๋ยวนี้ละ
‎บอกอยู่แล้ว ตอนเขา... ไม่รู้สิ
‎เอาละ พ่อ เขามาแล้ว
‎เขามาแล้ว
‎ศาสตราจารย์ รับกาแฟไหม
‎ก็ดีนะ ขอบคุณ
‎อรุณสวัสดิ์
‎นี่กาแฟครับ
‎คุกกี้ด้วยไหมครับ
‎เอาสิ ขอบคุณ
‎มีอะไรจะพูดหรือเปล่า
‎คือว่า
‎- มีเรื่องหนึ่ง ‎- ใช่
‎เรื่องจิ๊บจ๊อยน่ะ
‎- คุณมีพี่น้องบ้างไหม ‎- มอสโก ขอร้องเถอะ
‎ห้ามถามคำถามส่วนตัว นี่เป็นกฎข้อแรกเลย
‎ผมมีเพื่อนที่เป็นเหมือนน้องชายผม
‎เขาอยู่กับผมทั้งที่เหมือง ‎ตอนปล้นและตอนอยู่ในคุก
‎นั่นละปัญหา
‎ผมได้รับการปล่อยตัว แต่เขายังต้องอยู่อีกห้าปี
‎ห้าปีเลยนะ ศาสตราจารย์
‎เข้าใจ ขอโทษทีนะ แต่ผมไม่รู้ว่าจะช่วย...
‎เพื่อนหรือน้องชายของคุณได้ยังไง
‎ไม่ใช่ ลูกชายเขาน่ะ
‎- ลูกชายเขา ‎- ใช่ ฮวนนิโตเป็นลูกบุญธรรมของผม
‎เขาก็เปรียบเหมือนน้องชายของผมด้วย
‎ผมรับปากว่าจะดูแลเขาตอนออกจากคุก
‎เราไม่ได้ข่าวจากเขามานาน ‎ได้ยินว่าเขาไม่สบายนัก
‎เขาตกงานจนแทบจะสิ้นเนื้อประดาตัว
‎ผมคิดว่าจะทำให้ชีวิตเขา ‎กลับมาเข้ารูปเข้ารอยได้โดยพาเขามาที่นี่
‎ออกปล้นคือการกลับเข้ารูปเข้ารอยเหรอ
‎แต่นี่คือการปล้นที่มีเกียรตินะ
‎ดูเจ้านี่สิ ในชีวิตผมไม่เคย ‎เห็นเขามุ่งมั่นขนาดนี้มาก่อน
‎ถ้างานนี้สำเร็จ ‎แบ่งให้อีกคนจะเป็นไรไป ถูกไหม
‎- ขอโทษนะ แต่ว่า... ‎- ศาสตราจารย์
‎คนนี้เก่งมากนะ ผมรู้จักเขาตั้งแต่เด็ก
‎เขาเก่งทุกเรื่อง
‎เรื่องรถ เรื่องบุกรุก...
‎ทำไมเราถึงเรียกคุณว่าเดนเวอร์กับมอสโก
‎เรียกเขาว่าเฮลซิงกิ มันคือความปลอดภัย
‎ห้ามใครรู้ชื่อจริงของกันและกัน เราไม่...
‎- ใช่ ‎- มอสโก ฟังนะ
‎ผมยกเว้นให้ลูกชายคุณไปแล้ว ‎แล้วตอนนี้มีลูกบุญธรรมอีกเหรอ
‎นี่ไม่ใช่ธุรกิจในครอบครัวนะ ‎เรารับญาติหรือเพื่อนบ้านมาหมดไม่ได้
‎นายพล่ามอะไร ไอ้โหลยโท่ย
‎- ว่าไงนะ ‎- นี่ศาสตราจารย์นะ
‎ไม่ ฟังนะ เรากำลังพูดถึงเด็กคนนึง ‎ที่แทบจะสิ้นเนื้อประดาตัวนะ พ่อ
‎เราไว้ใจเขาโดยเอาหัวเราเป็นประกัน
‎แต่เขากลับพูดถึงชื่อเมืองบ้าบอนั่น
‎คุณรู้ไหมว่าเอาชื่อ "เดนเวอร์" ‎ไปทำอะไรได้ ศาสตราจารย์
‎เอาไปยัดตูดคุณไง ผมชื่อดานิ พ่อ
‎ผมชื่อดานิมาตลอด และอีกอย่างนะ
‎แผนการบุกโรงกษาปณ์ที่ไม่ผิดพลาดของคุณ
‎เหลวไหลสิ้นดีเลย
‎พิมพ์แบงก์เอายังถูกกว่าอีก
‎ขอบคุณสำหรับกาแฟนะ
‎แกพูดกับเขาแบบนั้น ‎เป็นครั้งสุดท้ายนะ เข้าใจไหม
‎ฉันขายหน้าแกจริงๆ เลย ‎ไม่เห็นเหรอว่าเขาหัวดีน่ะ
‎ก็แล้วแต่จะคิด
‎แกต้องเชื่อใจเขา ‎และยิ่งกว่านั้น ต้องเคารพเขา
‎- ผมไม่เคารพเขาหรือไง ‎- ไม่น่ะสิ
‎เด็กอาจจะถูกก็ได้นะ
‎ถ้าพิมพ์แบงก์ที่บ้าน เราก็ไม่ต้องลำบาก
‎ประหยัดค่าอาวุธ...
‎ยุทโธปกรณ์...
‎เดนเวอร์ นายเอาเครื่องพิมพ์มานะ ‎แล้วเราจะดาวน์โหลดแบงก์มาจากอินเทอร์เน็ต
‎ร้ายกาจจริงๆ
‎เดี๋ยว ยิ่งกว่านั้นอีก...
‎ฉันวาดรูปแบงก์ ส่วนนายระบายสี
‎เราน่าจะทำได้วันละสองใบ
‎ดูสิว่าฉันวาดรูปเก่งแค่ไหน
‎ภาพนี้ชื่อว่า "ลูกบ้าของฮวนนิโต"
‎พวกคุณจะล้อกันไม่หยุดเหรอ
‎เดี๋ยวผมฟาดหมัด ‎แล้วพวกคุณจะได้พิมพ์ฟันแผงใหม่ละทีนี้
‎ไปไกลๆ เลย
‎เดนเวอร์ อย่าหัวเสียสิ แค่ล้อเล่นน่ะ
‎ฉันตื่นขึ้นมาโดนขังอยู่ในห้องปิดตาย
‎ถูกล่ามโซ่ มึนงง โดยมีคนบ้ายืนอยู่ตรงหน้า
‎พื้นที่มีขนาดเล็กลง ‎แต่ไม่ช้าเวลาก็จะน้อยลงด้วย
‎ภายใน 15 นาทีที่ฉันลืมตา
‎กานเดียคงจะยิงพวกเราไปแล้วเกือบหมด
‎เธอทำอะไรน่ะ
‎ฉันไม่ชกเธอเพราะเธอถูกล่ามอยู่
‎ปล่อยฉันสิ
‎แล้วจะได้รู้ว่าใครชกใครกันแน่
‎ทำไมไม่ฆ่าฉันเสียล่ะ
‎- ฉันไม่ใช่ฆาตกร ‎- ไม่ใช่ฆาตกรเหรอ
‎แกพยายามฆ่าไนโรบีกับเฮลซิงกิ ‎แล้วบอกว่าไม่ใช่ฆาตกรเหรอ
‎ทำไมไม่ฆ่าฉัน
‎เธอเป็นหนูทดลองของฉันไง
‎แล้วแกล่ะ
‎แกเป็นห่าอะไร
‎ฉันคือคนฝึกให้เชื่องไง
‎เธอโชคดีนะ
‎ฉันจะทำให้เธอเชื่อง
‎ถ้าเตะฉันอีกละก็ ฉันจะซ้อมเธอให้น่วม
‎จนเพื่อนขาเป๋ของเธอจำเธอไม่ได้เลย
‎อยู่นิ่งๆ ไว้
‎ฟังฉันนะ ฉันจะอธิบายให้ฟัง
‎มันง่ายมาก
‎ไอ้สารเลว
‎ดูนะ
‎ไพ่ใบแรกคือเธอ
‎ซึ่งหายตัวไป
‎พวกเขาทำได้แต่ตามหาเธอ
‎ตระเวนหากันให้ควั่ก
‎แตกกลุ่มกันและรู้สึกร้อนรน
‎ฉันกำลังจะชนะแล้ว
‎ไพ่ใบต่อไป
‎ทำให้ทีมแตก
‎ไม่สงสัยเหรอว่าฉันหลุดออกมาได้ยังไง
‎นี่กานเดีย
‎หัวหน้ารปภ. ของธนาคารกลางสเปน
‎ผมซ่อนตัวอยู่
‎ปลอดภัยไร้กังวล ‎และพร้อมที่จะลงมือกระทำการใดๆ
‎ที่อาจจำเป็นเพื่อกู้การควบคุม
‎และความปลอดภัยคืน...
‎เขาต้องการฆ่าเราทีละคน!
‎จับกลุ่มกันไว้ เขากำลังเฝ้ามองพวกเราอยู่
‎อย่างที่ทุกคนได้ยิน ผมอยู่กับเพื่อนผู้น่ารัก
‎เธอต้องเริ่มทำตัวให้ดีขึ้นนะ
‎ไม่อย่างนัั้นจะขยับตัวไม่ได้ในที่สุด
‎โดนจับมัด ปิดปาก ปิดตา
‎แล้วเราจะทำความรู้จักกันไม่ได้
‎เข้าใจไหม
‎ผมแค่อยากขอบคุณปาเลร์โม
‎เขาแนะนำให้ผมเคลื่อนกระดูกนิ้วโป้ง ‎ให้หลุดออกจากกุญแจมือ
‎จนทำให้ผมเป็นอิสระ
‎เป็นเพราะเขา ‎ผมก็หวังว่าจะช่วยพวกคุณทุกคนได้
‎จะได้อลหม่านกันละ
‎เรื่องจริงเหรอ
‎ถ้าเธอเลือกที่จะเชื่อไอ้โรคจิต ‎มากกว่าคนในทีม ก็เรื่องของเธอ
‎เงียบ เก็บปากไว้พูดตอนสอบสวนเถอะ ไอ้ชั่ว
‎- ฉันต้องเข้าห้องน้ำ ‎- ไม่ใช่ตอนนี้
‎ฉันจะบอกคุณว่า...
‎ท้องฉันไม่ค่อยดีน่ะ
‎ฉันต้องเข้าห้องน้ำด่วนเลย
‎มีอะไรเหรอ
‎พิพิธภัณฑ์นั่นใหญ่
‎คุมตัวประกัน 60 ถึง 70 คนได้ยาก
‎ยิ่งกว่านั้น อาจเกิดการก่อกบฏได้ง่ายๆ
‎ไม่หรอก
‎มันเสี่ยงตายเปล่าๆ ในกรณีแบบนี้ ‎คนเราจะเชื่อสัญชาตญาณการเอาตัวรอด
‎หรือไม่ก็เป็นความกลัว
‎เมื่อกลัวมากขึ้นเรื่อยๆ พวกเขาอาจทำอะไรก็ได้
‎เช่นกระโจนใส่คนของเรา ‎แม้พวกเรามีปืนเอ็ม 16
‎- นายคิดอะไรอยู่ ‎- ไส้ศึก
‎พวกมันคงไม่ติดต่อกับเรา ‎นอกจากกำลังมีการก่อกบฏ
‎ถ้าไม่มีปัญหาอะไร ‎พวกมันจะจากไปเหมือนตัวประกันคนอื่น
‎นี่เป็นงานที่แม้แต่ลิงจากคณะละครสัตว์ยังทำได้
‎และเจ้าฮวนนิโตนี่แหละที่ทำได้
‎มาแล้ว
‎นั่นเขาเหรอ
‎- ไม่ใช่ ‎- ไม่ใช่
‎- แต่นั่นเป็นรถบัสของเขา ‎- ผมรู้
‎เริ่มต้นก็ไม่ดีแล้ว ไปเถอะ
‎อย่านะ ศาสตราจารย์ เขาอาจสับสนก็ได้
‎หรือไม่เขาก็อาจลงผิดป้าย
‎ใช่ ลงผิดป้าย
‎- แล้วเขาก็... ‎- เขาสับสนเหรอ
‎พ่อบุญธรรม
‎ตาเถร
‎ฉันเอง
‎ฮวนนิโต
‎ฮูเลีย
‎ไม่เจอกันนานเลยนะ
‎เธอสวยสะดุดตาเลย สาวน้อย
‎คือว่า...
‎เธอรูปหล่ออยู่แล้ว เอ๊ย สวย
‎ดวงตาคู่นั้น...
‎ริมฝีปากนั้น รอยยิ้มนั้น...
‎เธอสวยนะ ฮูเลีย สวยจัง
‎เป็นอะไรไป ดาเนียล
‎ดูแปลกสำหรับเธอเหรอ
‎เปล่า ไม่เลย ฉันคิดว่ามันโคตรดีเลย
‎ทุกคนทำอะไรตามที่ใจต้องการได้
‎แล้วไง
‎ฉันมองตาเธอ เธอก็ยังคงเป็นฮวนนิโต แต่...
‎เธอแซ่บชะมัดเลย
‎มานี่ซิ มาให้กอดที
‎โอ้โฮ
‎นี่ พ่อเธอรู้เรื่องมั้ย
‎ฉันเจอเขาเมื่อปีที่แล้ว เขาไม่เห็นพูดอะไรเลย
‎พ่อฉันสนับสนุนเต็มที่
‎พ่อบอกว่าอยากได้ลูกสาวมาตลอด ‎เขาช่างน่ารักเหลือเกิน
‎แล้วนี่ใครล่ะ
‎คนที่อยู่เบื้องหลังงานนี้ใช่มั้ย
‎ถูกต้อง
‎แล้วงานนี้เป็นงานอะไรล่ะ
‎กานเดียพูดความจริง ปาเลร์โมเป็นคนช่วยเขา
‎- เธอรู้ได้ยังไง ‎- ฉันเห็นเขาชี้ไปที่นิ้วโป้งของกานเดีย
‎พวกเขาคุยกัน ปาเลร์โมเข้าหาเขาไม่หยุด
‎ทำไมเธอไม่พูดล่ะ
‎ฉันไม่ได้ยิน ‎ไม่รู้ว่าเขาจะบอกให้กานเดียหักนิ้วโป้ง
‎ก็ขยับเข้าไปใกล้ขึ้นสิ เธอไม่ได้ถูกมัดอยู่
‎ไม่ ฉันมาเฝ้าตัวประกัน ไม่ได้มาเฝ้าพวกเธอ
‎ที่นี่มีแต่คนพูดจาบ้าๆ อยู่เสมอ
‎ฉันรู้
‎ไนโรบีเป็นไงบ้าง
‎เธอกำลังดีวันดีคืน
‎พอโตเกียวถูกลักพาตัวไป ‎ทีมก็หายไปสองคนแล้วนะ
‎เราชักจะดูย่ำแย่แล้วใช่ไหม
‎ฮูเลีย
‎เธอต้องการอะไร
‎ปล่อยตัวฉัน แล้วเอาปืนให้ฉันไปร่วมทีมสิ
‎ฉันนั่งนานจนตูดชาหมดแล้ว
‎พวกนั้นต้องคิดว่าเธอเป็นตัวประกัน ‎ตอนที่เหตุการณ์เริ่มแย่
‎- มีแย่กว่านี้อีกเหรอ ‎- ให้ตายเถอะ กลับไปประจำที่เลย
‎ต่อให้มาติอัสถือปืนกลมาที่นี่ก็เอาแทบไม่อยู่
‎ไม่ คำสั่งคือคำสั่ง
‎เธอต้องกลับไปประจำที่เดิม
‎เธอออกคำสั่งสิ เธอเป็นคนคุมนี่
‎- ฉันเหรอ ฉันไม่ใช่คนคุม ‎- ใช่สิ
‎ไนโรบีถูกยิง โตเกียวถูกลักพาตัว
‎ส่วนปาเลร์โม ใครจะเชื่อใจเขาได้
‎ลองคิดดูนะ ดานิ เธอรับช่วงต่อ
‎- ไม่มีใครแล้ว ‎- เธอกำลังบีบฉันนะ
‎เริ่มออกคำสั่งเลย
‎เอาปืน เสื้อกันกระสุน หรืออะไรก็ตามมาให้ฉัน
‎และ...
‎เรียกฉันว่ามะนิลา เพราะฉันคือมะนิลา ดานิ
‎เธอยังไม่ใช่มะนิลา เพราะเธอยังเป็นตัวประกัน
‎และอย่าเรียกฉันว่าดานิ ฉันชื่อเดนเวอร์
‎ไปเถอะ
‎และอีกอย่างนะ
‎อย่าจ้องฉันเขม็ง เดี๋ยวคนเริ่มจับได้
‎เขม็งเหรอ
‎ฉันส่งสัญญาณให้เธอต่างหาก ไอ้โง่
‎ "เขม็ง"
‎ในนี้ร้อนเป็นบ้าเลย
‎เปิดแอร์หน่อยสิ
‎ถ้าฉันเปิดแอร์ พวกนั้นจะหาเราเจอ
‎งั้นก็แย่น่ะสิ
‎แน่นอน เรามีเรื่องต้องคุยกันเยอะเลย
‎เมื่อไม่เปิดแอร์ อากาศก็น้อย
‎เธอควรแบ่งอากาศไว้หายใจบ้างนะ
‎ไม่ต้องมาห่วงฉันหรอก
‎ข้างนอกนั่น พวกเขาบุกเข้าไปในเซฟ ‎ของทุนสำรองของประเทศแล้ว
‎แกคิดว่าพวกเขาจะทำอะไร ‎กับหลุมหลบภัยห่วยๆ ของแก
‎แกมันตายไปแล้ว
‎เธอเหงื่อท่วม ให้ฉันแกะเสื้อของเธอไหม
‎เราต้องมีสุขอนามัยที่ดี...
‎แตะต้องตัวฉันเมื่อไหร่ ‎ฉันจะตัดแขนนาย ไอ้สารเลว
‎นี่ เกิดอะไรขึ้นกับเด็กคนนั้นล่ะ
‎คนที่ผมหยิกน่ะ ‎เขาไม่ทำให้เธอเกิดอารมณ์แล้วเหรอ
‎แทบคลั่งเลยละ
‎ฉันว่าไม่นะ สำหรับเธอ ‎พวกเด็กๆ กับพนักงานไอที...
‎ฉันวางแผนการปล้นทั้งหมดนี่เพื่อเขา
‎มีคนทำอะไรให้นายมากที่สุดล่ะ
‎ให้สว่านในวันพ่อเหรอ
‎ลูกผู้ชายตัวจริงเหมาะกับเธอมากกว่า
‎- เหมือนแกไง ‎- เหมือนฉัน
‎ใช่เลย
‎เธอยังเลิกเตะฉันเลย
‎เพราะแกมัดขาฉันไว้ไง ไอ้โง่
‎ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไร...
‎เรื่องสำคัญก็คือเธอเปิดรับมากขึ้น
‎เธอทาเล็บเท้าด้วย
‎ชอบจังเลย
‎นายช่วยกานเดียหนีจริงหรือเปล่า
‎จริงครับ
‎นายรู้ไหมว่าเขาเกือบฆ่าไนโรบีกับเฮลซิงกิ
‎มันเป็นลูกหลงน่ะ
‎- ลูกหลงเหรอ ไอ้ชั่ว ‎- ใจเย็น
‎นายทำอย่างนั้นทำไม ปาเลร์โม
‎โตเกียวยึดอำนาจครับ
‎ผมก็เลยจำต้อง
‎รักษาแผนการไว้
‎นั่นเป็นสิ่งที่ผมให้ความภักดี
‎ผมต้องเอาคำสั่งกลับมา
‎คำสั่งที่ตกลงกันไว้ ‎เพราะคุณไม่เคยปลดผมออกจากตำแหน่ง
‎ฉันปลดนายโดยพฤตินัย
‎แถมเรื่องนั้นก็ไม่เกี่ยวกับการปล่อยตัวกานเดีย
‎เกี่ยวสิ
‎ผมต้องสร้างความวุ่นวาย ‎ซึ่งก็เห็นอยู่แล้วว่าเขาพุ่งเป้าไปที่เธอ
‎เขาอาจฆ่าเธอได้นะ
‎- ผมขอย้ำ เธอทำการยึดอำนาจครับ ‎- โกหกทั้งเพ
‎เขากำลังจะหนีหัวซุกหัวซุนออกไป ‎พร้อมกับความลับของชาติ
‎เจ้าหนูนี่เข้าใจผิดแล้ว
‎นายถือกระเป๋าอยู่ ตอนฉันหยุดนายที่ประตู
‎นายกำลังจะไปเจรจา ไอ้สันขวาน
‎งั้นเหรอ ด้วยเอกสารที่ฉันขโมยมาเนี่ยนะ ‎กระเป๋าอยู่ตรงนั้นน่ะ
‎- ทำไมไม่ไปดูล่ะ ‎- เดนเวอร์ เปิดกระเป๋าซิ
‎ข้างในมีอะไร
‎มัฟฟิน
‎ในกระเป๋ามีอะไรก็ไม่มีผล
‎นายทรยศทีมเรา
‎นายทำให้ทุกคนตกอยู่ในอันตราย
‎กานเดียจับตัวคนสั่งการของฉันไปก็เพราะนาย
‎ฟังนะ ฉันจะให้โอกาสนายแก้ตัวอีกครั้ง
‎แต่จะไม่มีวันลืมสิ่งที่นายทำ
‎และนายจะไม่ได้เป็นคนคุมแน่นอน
‎งั้นให้ผมกลับไปรวมกลุ่ม ‎กับพวกตัวประกันที่โถงใช่ไหม หรือยังไง
‎ก่อนอื่นเลย หุบปากซะ
‎ไม่หรอก นายไม่ต้องกลับไปที่นั่น
‎ปล่อยตัวเขา
‎ฆาตกรหลุดออกมา เราแตกกลุ่มกันไม่ได้
‎เมื่อปัญหาพวกนี้จบลง
‎เราค่อยตัดสินโทษเขา
‎ตอนนี้ทุกคนฟังให้ดี
‎เมื่อคนร้ายหลุดออกมา
‎สถานที่ที่โดนโจมตีได้ง่ายที่สุดคือโถง
‎เราต้องทำการอพยพ
‎ปาเลร์โม สต็อกโฮล์ม เฮลซิงกิ ‎ระดมตัวประกันไปที่ห้องสมุด
‎เขาไม่ได้จะหนี แต่ต้องการฆ่าพวกคุณ ‎ดังนั้นประตูไม่มีผลอะไร
‎ห้ามใส่หน้ากาก
‎เพราะเขาอาจทำแบบเดียวกัน ‎และทำตัวกลมกลืนกับพวกเรา
‎โบโกตา โรงหลอมไปถึงไหนแล้ว
‎พวกเขาปิดเตาหลอมเพราะกลัวน่ะ
‎พาไนโรบีไปอยู่ที่ห้องสมุด ‎แล้วลงไปข้างล่าง ปล่อยโรงหลอมทิ้งไว้ไม่ได้
‎เดนเวอร์
‎- ครับ ‎- นายกับริโอจะทำหน้าที่
‎เริ่มต้นการล่าตัว
‎พวกนายจะโดนโจมตีีได้ง่ายที่สุด ‎ฉะนั้นเตรียมอุปกรณ์ให้พร้อม
‎หมวกกันน็อก อาวุธ ซองกระสุนปืน ‎ทุกอย่างที่จำเป็นต้องใช้
‎ตรวจให้ทั่วชั้นหนึ่ง ห้องไหนเสร็จก็ปิดตาย
‎แล้วชั้นอื่นๆ ล่ะ
‎เฮลซิงกิกับสต็อกโฮล์มจะเป็นคนตรวจ ‎เมื่อตัวประกันเข้าห้องสมุดแล้ว
‎ทุกคนรู้หน้าที่ตัวเองแล้วใช่ไหม
‎- ครับผม ‎- ครับ
‎มีอีกเรื่อง
‎โชคดีนะ
‎และระมัดระวังตัวด้วย
‎ไปกันเลย
‎- รู้สึกยังไงบ้าง สาวน้อย ‎- สบายดี
‎ฉันได้พยาบาลดีน่ะ
‎เธอชอบพ่อเบิ้มนั่นสินะ
‎มั้ง
‎สู้ๆ นะ
‎เช่นกัน
‎โห ผู้หญิงคนนั้นเมาหัวทิ่มเลย เฮลซิงกิ
‎รู้ไหมว่าเธอพูดว่าอะไร ‎เธอบอก "คุณได้ผัวล่ำมากเลย"
‎เธอหมายถึงนายน่ะ ‎ใครๆ ก็คิดว่าเราเป็นผัวเมียกัน
‎ก็ดีแล้ว จะได้ไม่มีใครจับสังเกตเรา
‎ไม่เห็นดีเลย พวกเราจะทำแต้มไม่ได้กันนะ
‎ช่างแต้มเถอะน่า ไนโรบี ชน
‎แค่วันสองวันไม่เป็นไรนะ ‎แต่แบบนี้พรหมจรรย์ถามหาแน่
‎ที่จริงฉันกับนายก็เหมาะกันดีนะ
‎เธอกับฉันเหรอ
‎เราเป็นครอบครัวเดียวกันอยู่แล้ว
‎ตลอดกาล
‎มิน่าล่ะ
‎ฉันผ่านอะไรกับนายมามากกว่าใครๆ
‎เรื่องนี้ เฮลซี่...
‎เป็นนิยายรักนะ
‎นิยายรักหวานซึ้งตามแบบฉบับน่ะ
‎ไม่ สักวันจะมีคนเข้ามาเอง
‎นั่นจะเรียกว่าความรัก
‎แต่แบบนี้ไม่ใช่
‎เธอต้องเป็นอิสระและกล้าหาญ
‎เชื่อฉันสิ เพราะเธอต้องกล้าหาญ ‎เพื่อความรักมากกว่า...
‎เพื่อสงคราม
‎และเธอ...
‎เธอเป็นคนกล้าหาญ
‎ใส่ซะ
‎เราจะไปโรงหลอม
‎เราจะไปห้องสมุด
‎นั่นเป็นคำสั่ง
‎โบโกตา
‎อย่ากวนประสาทฉันนะ
‎พวกเขากลัวกันใช่ไหม
‎ถ้างั้น พวกเขารับมือกานเดียได้ ‎ไม่ถึงห้านาทีหรอก
‎ฉันต้องไปคุยกับพวกเขา
‎เธอกินข้าวครั้งสุดท้ายตอนไหน
‎สองวันก่อน
‎- อาจจะสามวัน ‎- แล้วนอนหลับครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
‎ตั้งแต่มาถึง ฉันนอนหลับไปสองครั้ง ‎ครั้งละสองชั่วโมง
‎อยากรู้อะไรอีกไหม
‎ก่อนเธอกินข้าว ฉันจะทำความสะอาดแผลนั่นให้
‎อยู่นิ่งๆ
‎ผมเธอแห้งติดกับแผลหมดเลย
‎ฉันฟาดเธอหนักใช่ไหม
‎- ห้องสมุดโล่ง ‎- รับทราบ
‎ทุกคนลุกขึ้นเรียงแถวสี่แถวเดี๋ยวนี้
‎ตัวประกันทุกคน...
‎ผมกลับมาแล้ว
‎อย่างที่รู้กัน หมาป่าหลุดออกมา ‎ส่วนพวกคุณก็เป็นแกะ
‎เพราะฉะนั้นเราจะพาพวกคุณไปอยู่ในโรงนา
‎เพื่อนผมกับคนเลี้ยงแกะจะเป็นคนต้อนพาไป
‎เฮลซิงกิกับสต็อกโฮล์ม
‎ไปเดี๋ยวนี้ เร็วเข้า!
‎ทุกคนมา เร็วๆ
‎คุณอยู่นี่กับผม
‎คุณเป็นเกราะป้องกันกานเดียให้ผมได้ดีที่สุด
‎อย่างนั้นแหละ เร็วเข้า
‎เอ้านี่ ยานี้ได้ผลชะงัดนัก
‎ยาไม่แรงเกินไปใช่ไหม
‎อามันดาใช่ไหม
‎- ใช่ ‎- ไหวไหม
‎ไหว
‎แน่ใจนะ
‎คือ...
‎เวียนหัวนิดหน่อยน่ะ
‎คงเป็นเพราะยาที่คุณโรมันให้ฉันกิน
‎สวัสดี เป็นไงบ้าง
‎ก็ดี
‎ผมชื่ออาร์ตูโร
‎อาร์ตูโร โรมัน
‎เมื่อกี้สีหน้าคุณดูเครียดมาก
‎ที่รบเร้าขอเข้าห้องน้ำน่ะ ผมเป็นห่วง
‎ความเครียดน่ะ อยู่ที่นี่มันน่ากลัว
‎มีผู้ก่อการร้ายแบบนี้ก็น่ากลัวทุกที่ละ
‎พูดจากประสบการณ์นะ
‎ฉันก็แค่วิตกนิดหน่อย ไม่เป็นไรหรอก ขอบคุณ
‎ที่นี่เรามีแค่กันและกัน เราต้องไม่ทิ้งกัน
‎เชื่อผมสิ
‎ได้
‎ถ้าคุณรู้สึกวิตกอีก
‎ผมมีของที่อาจช่วยได้
‎จริงเหรอ
‎อะไรล่ะ
‎สิทธิพิเศษของทหารผ่านศึก
‎ตัวประกันครบแล้ว
‎เราพาพวกคุณมาที่ห้องสมุด ‎เพราะตามคำกล่าวที่ว่า
‎ความรู้ไม่มีขีดจำกัด
‎ในสถานการณ์นี้มันอาจช่วยชีวิตคุณได้ด้วย
‎การค้นหาวันเวลาที่สูญหาย ‎ของมาร์แซล พรูสต์เป็นต้น
‎เป็นนิยายที่ยอดเยี่ยมงดงาม
‎ผมมั่นใจว่าหากใครเจอหนังสือเล่มนี้
‎และเอามาแนบอกไว้
‎จะเปลี่ยนทิศทางของกระสุนปืนเอ็ม 16 ได้
‎นั่นเป็นมุกน่ะ ใจเย็นนะ
‎พวกเราจะอยู่ในนี้กันอีกนาน
‎มีกฎต่อไปนี้ ข้อหนึ่ง...
‎โบโกตา ไนโรบี อยู่ไหนน่ะ
‎(ห้านาทีก่อน)
‎อย่าขยับ
‎พวกนายจะบ้ากันหรือไง วางอาวุธลง
‎พวกนายกลัวเหรอ
‎ก็มีคนบ้าอาวุธท่วมตัวหลุดมา
‎ฉันก็กลัว
‎- โบโกตา คุณกลัวไหม ‎- กลัวพอๆ กับคนอื่น
‎ปาเลร์โม เฮลซิงกิและสต็อกโฮล์ม ‎ก็กลัวเหมือนกัน
‎แต่พวกเขากำลังพาตัวประกันไปที่ห้องสมุด
‎เดนเวอร์กับริโอกลัวฉิบหายเลย
‎เพราะพวกเขากำลังตามหากานเดีย
‎ส่วนกานเดีย...
‎กานเดียกลัวที่สุด ‎แต่เขาจะไม่หยุดจนกว่าจะฆ่าเราทุกคน
‎ผมไม่เป็นไร
‎ "ไม่เป็นไร"
‎ทุกคนทำหน้าที่ของตัวเอง
‎ส่วนนายกลัวจนขี้หดตดหาย
‎มุดหัวอยู่ในรู
‎- เราไม่ได้มายิงใคร ‎- ฉันรู้ พ่อหนุ่ม
‎แต่มันจำเป็น
‎ที่ตรงนี้ป้องกันง่ายที่สุดแล้ว
‎มีทางเข้าทางเดียว
‎เราฆ่าเขาได้จากตรงนั้น
‎แต่เราเห็นอะไรเมื่อเข้ามาในนี้
‎พวกขี้ขลาดตาขาวที่จ้องมองมา
‎ฉันจำพวกนายไม่ได้ จำไม่ได้เลย
‎พวกนายเป็นคนงาน
‎เป็นช่างเชื่อม
‎เป็นคนที่อึดที่สุดที่ฉันเคยเห็นมาในชีวิตเลย
‎มนุษย์ทองคำของฉัน
‎พวกนายไม่ใช่คนขี้ขลาด
‎รู้ไหมว่ามีอะไรอีกที่น่ากลัว
‎การเดินกลับบ้านคนเดียวตอนกลางคืน
‎แต่ผู้หญิงอย่างเราก็ต้องทำ
‎อยู่กับความกลัวต่อไปให้ได้
‎เพราะเราต้องมีชีวิตอยู่ต่อ หนุ่มๆ
‎เราต้องอยู่จนถึงจุดจบ!
‎แม่งเอ๊ย เชื่อฉันสิ
‎พวกนายทำให้ฉันต้องฟื้นคืนชีพมาด่า
‎ไง
‎จะไม่กอดฉันหน่อยเหรอ
‎- เป็นไงบ้าง ‎- ไม่รู้สิ
‎โดนอัดยาใส่เยอะเลย
‎ฉันไม่ได้ยินเสียงเพลงเลย โบโกตา
‎- เราจะทำงานกันอย่างหม่นหมองกันเหรอ ‎- เพลงเหรอวะ
‎เราเป็นคนละตินหรือเยอรมันกันแน่
‎รถสวยนะ ฮาร์เลย์ใช่ไหม
‎อย่ามาล้อเลียนฉันนะเว้ย
‎โบโกตา เราหลอมไปได้กี่ตันแล้ว
‎สี่สิบสามตันครึ่ง
‎เราต้องเร่งมือแล้ว ฉันอยากให้เปิดเตาหลอม
‎ใช้เวลาสองชั่วโมง ‎เพื่อเอาทองแท่งที่เหลืออยู่กลับมา
‎เอาตัวอย่างเม็ดทองคำมาให้ฉันดูซิ
‎ไหนดูซิ
‎เปิดความดันแก๊สสองกิโลปาสกาล
‎เส้นผ่าศูนย์กลางใหญ่ไปหน่อย
‎ฉันอยากเห็นพวกนายทำงานเหมือนก่อน...
‎มีจังหวะดนตรีและความสุขในหัวใจ
‎คุณเป็นอะไร
‎หมายความว่าไง
‎เปล่า
‎ฉันจะต้องพูดเรื่องไม้นั่นอีก
‎ตอนฉันพูดแบบนั้น อย่างน้อย...
‎คุณก็จีบฉัน
‎แต่ตอนนี้...
‎เหมือนฉันเป็นโรคไข้รากสาดใหญ่
‎ผมไม่อยากถือโอกาส เพราะคุณป่วย
‎ใช่
‎งั้นก็ไม่เป็นไร
‎รอจนกว่าฉันจะมีอาการดีขึ้น
‎จนกว่าเราออกไปจากที่นี่ ไปตามหาพ่อของฉัน
‎ไปขอกับพ่อของฉัน...
‎ถ้าหมดรักฉันแล้ว บอกฉันนะ
‎นั่นคือจูบแบบไหน
‎พยุงตัวฉันขึ้นซิ
‎ลงมาตรงนี้ดีกว่า
‎จริงด้วย
‎- เป็นอะไรไหม ‎- ไม่ คุณล่ะ
‎- ไม่เป็น ‎- โบโกตา ไนโรบี
‎- อยู่ไหน ‎- ลิฟต์ขนของ พวกเราไม่เป็นอะไร
‎เดนเวอร์กับริโออยู่ที่ไหน
‎(ห้านาทีก่อน)
‎- ห้องสมุดโล่ง ‎- รับทราบ
‎ตอนนายพูดถึงมาเซราติ...
‎ทำไม
‎ฉันอยากพูดเรื่องนึง
‎ตอนนี้เนี่ยนะ นายต้องการอะไร
‎โตเกียวอาจเป็นรถมาเซราติ ‎แต่นายห้อยอยู่ท้ายรถ
‎เหมือนกระป๋องห้อยท้ายรถแต่งงาน
‎ใช่
‎ริโอ
‎ออฟฟิศ
‎ไป
‎นายชอบเธอเหรอ
‎- นายพูดเรื่องอะไร ‎- รถมาเซราตินั่นไงเล่า
‎ถ้านายอยากเอาเธอไปขับเล่น ก็ตามใจ
‎รู้ตัวไหมว่าพูดอะไรออกมา
‎ก่อนอื่น เธอมีความรู้สึกนึกคิดและตัดสินใจเป็น
‎และเรื่องของเรื่องคือชีวิตเธอพังมากตอนเลิกกัน
‎นี่ ฉันจะบอกนายไว้อย่างนะ ‎เราต้องเคารพแฟนเพื่อน
‎- แฟนเก่า ‎- เหมือนกันนั่นแหละ
‎แฟนเก่าหรือแฟนปัจจุบัน ‎แฟนของเพื่อนก็เหมือนเมืองกัมมันตภาพรังสี
‎แม้จะผ่านไปแล้วสองหมื่นปี ‎มันก็ยังคงเป็นดินแดนที่มีสารพิษปนเปื้อน
‎นายไม่มีทางไปที่นั่นได้แม้แฟนเก่าจะอนุญาต
‎- งี่เง่าชะมัด ‎- ไม่ มันคือศีลธรรม
‎เป็นศีลธรรมที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุด
‎นายทำอะไรอยู่บนโซฟากับสต็อกโฮล์ม
‎เราคุยกันเฉยๆ
‎ไม่ใส่รองเท้าเนี่ยนะ น้อยๆ หน่อย
‎ใช่ ไม่ใส่รองเท้า จะเป็นอะไรไปล่ะ
‎เป็นสิ ริโอ
‎ฉันไม่ถอดรองเท้าตอนคุยกับลิสบอนบนโซฟา
‎มันจะโคตรแปลกเลย ‎ฉันรู้สึกไม่สะดวกใจ รู้ไหมเพราะอะไร
‎เพราะนั่นเป็นพื้นที่ของศาสตราจารย์
‎นั่นแฟนเธอนี่ อยากพูดอะไรกับเขาหน่อยไหม
‎ริโอ นั่นริโอใช่ไหม
‎ริโอ! เดนเวอร์!
‎ช่วยฉันด้วย!
‎ฉันถูกขัง! เพื่อนๆ ชาวแก๊ง!
‎ช่วยด้วย!
‎คอนกรีตเสริมเหล็ก ‎หนา 70 เซนติเมตรเป็นแบบนี้ละ
‎มันเหมือนตะโกนอยู่ในเรือดำน้ำที่ก้นทะเล
‎ไพ่ใบที่สาม
‎สูบเลือด
‎ฉันจะออกไปข้างนอกสักเดี๋ยวนะ
‎ฉันบอกเธอว่าฉันเป็นโรคพีทีเอสดี ไอ้งี่เง่า
‎ฉันไม่ได้แย่งแฟนนายนะ
‎แค่คุยกับเธอแล้วรู้สึกสบายใจ
‎คุยกับสต็อกโฮล์มทำให้นายสบายใจเหรอ
‎ใช่น่ะสิ
‎เธอฉลาด นิสัยดีและเป็นผู้ฟังที่ดีด้วย
‎เธอเห็นอกเห็นใจ เล่าให้เธอฟังได้ทุกเรื่อง
‎นายก็เล่าให้ฉันฟังได้ทุกเรื่องเหมือนกัน ‎แต่นายไม่อยากเล่าเอง
‎ฉันนอนไม่หลับเลย
‎ทุกครั้งที่ฉันหลับตา ฉันฝันร้าย วิตกกังวล
‎ใจสั่น หัวใจจะวาย
‎ฉันหลับลงก็ต่อเมื่อรู้ว่าเธออยู่ข้างๆ
‎เข้าใจที่พูดไหม
‎นายนอนกับเธอแล้วยังกล้าบอกฉันตรงๆ
‎ฉันไม่ได้นอนกับเธอ เดนเวอร์
‎เธอแค่มาอยู่เป็นเพื่อนฉัน
‎นายเป็นเพื่อนฉันหรือเปล่าวะ
‎เป็นเพื่อนนายอยู่แล้ว
‎ดูเหมือนจะไม่ใช่นะ
‎ฉิบหายแล้ว
‎หมวกกันน็อก เสื้อเกราะ
‎เราต้องกดทับมัน
‎เร็วเข้า เดนเวอร์ จับไว้
‎- โบโกตา ไนโรบี อยู่ไหน ‎- ลิฟต์ขนของ
‎พวกเราไม่เป็นอะไร เดนเวอร์กับริโออยู่ไหน
‎เดนเวอร์ ริโอ
‎- เดนเวอร์ ริโอ ‎- ฉันจะออกไป
‎ไม่ เธออยู่กับตัวประกัน
‎มาเร็ว เฮลซิงกิ
‎ระวังนะ ไอ้สารเลวนั่นอยู่แถวนี้แหละ
‎โบโกตา มันอยู่ในลิฟต์ชั้นหนึ่ง
‎รับทราบ
‎มันอาจอยู่แถวนี้ เราจะอยู่ที่นี่
‎เร็วเข้า เจ้าอ้วน
‎สงบสติอารมณ์ไว้ เรามาแล้ว
‎- ลุกขึ้น ‎- เดนเวอร์
‎เป็นอะไรไหม
‎เป็นอะไรหรือเปล่า
‎ไหวไหม
‎หมอบลง
‎ไอ้ชาติชั่ว!
‎เราโดนกราดยิง
‎อยู่ในลิฟต์ชั้นหนึ่ง ขอกำลังเสริมด่วน
‎ไปเถอะ
‎ไปสิ
‎โชคช่วยในครั้งที่สาม เจ้างั่ง
‎คำบรรยายโดย จริยา จริยวิชัย